plakat

Dyskusja wokół książki „Akademia Ruchu. Teatr” pod redakcją Tomasza Platy

Udział wezmą: Małgorzata Dziewulska, Dariusz Kosiński, Jolanta Krukowska, Tomasz Plata. Prowadzenie: Agata Adamiecka-Sitek

Komuna// Warszawa, 30.12.2015, godz. 18.00

Akademię Ruchu i jej lidera Wojciecha Krukowskiego pamiętamy dziś głównie jako klasyków polskiego performance art, prekursorów sztuki realizowanej w przestrzeniach publicznych. To zrozumiałe (Akademia przez ponad 40 lat z wielką konsekwencją wychodziła poza sale teatru czy galerii), ale i nie do końca sprawiedliwe. Dziedzictwo Krukowskiego i A.R. jest znacznie bogatsze i bardziej wielowymiarowe. Dwie opublikowane właśnie przez Instytut Sztuk Performatywnych, CSW Zamek Ujazdowski oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego książki to początek prac nad Archiwum A.R. – podjętych z intencją wprowadzenia owego dziedzictwa w główny nurt polskiej kultury.
„Tyle lat, co Polska Ludowa albo 45 lat od wtorku” jest autobiografią Wojciecha Krukowskiego, zredagowaną i przygotowaną do druku przez Tomasza Platę. Tom składa się z kilkuset krótkich prozatorskich fragmentów, obrazów wydobytych przez autora z pamięci pod koniec życia. To świadectwo konsekwencji, ale i nieustannej gotowości na zmianę. Patchwork wrażeń, wspomnień, śladów momentów szczególnych i epifanii. Wszystko razem na tle wielkiej i małej historii, wpisane w kontekst 45 lat Polski Ludowej. Z kolei „Akademia Ruchu. Teatr” gromadzi teksty poświęcone siedmiu najważniejszym przedstawieniom teatralnym A.R. – od „Życia codziennego po Wielkiej Rewolucji Francuskiej” (1979) po „Piosenkę” (1995). Przywołanie ich wyraźnie uświadamia, że Akademia Ruchu była jednym z najważniejszych polskich teatrów eksperymentalnych ostatnich kilkudziesięciu lat, może nawet najważniejszym. Różna od teatrów Jerzego Grotowskiego czy Tadeusza Kantora, osobna na tle innych grup wyrosłych z nurtu studenckiego, intensywnie czerpała z doświadczeń sztuk wizualnych, tańca współczesnego i awangardowej muzyki, nigdy nie tracąc z pola widzenia sfery polityki i życia społecznego. Zbiór jest próbą uzupełnienia historii polskiego teatru o nowe wątki, a równocześnie przypomnienia tradycji, która powinna stać się ważnym punktem odniesienia także dla najmłodszego pokolenia rodzimych teatralnych eksperymentatorów.

Organizatorzy: Instytut Sztuk Performatywnych, CSW Zamek Ujazdowski, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Komuna// Warszawa